Jona’s Weblog

Jæja þar kom að því að það það kæmi pest til íslands sem að leggðist á hrossinn, Johnson búin að segja þetta í mörg ár að það sé bara tímaspursmál hvenar þetta færi að gerast.

Þannig að nú er búið að leggja hakknum og senda kvebbaða gobbalinganna í sveitina, í Bæinn Þykkva eru komin jarpur girðingafantur mikill og Ekkjufellsbrúnkur tvær.

Svo einn laugardagseftirmiðdag var lagt í kvennaferð mikla niður i Þ-Bæinn og sóttur þanngað Svarti-Folinn hann Haraldur nokkur Davíðs.

það voru þrjár röskar valkyrjur sem að þeystu í blíðskaparveðri niðureftir, þar fóru fremstar í flokki Inda og Magga á sínum Haröldum og lagði Inda þessi í að hafa Johnsonin aftan á. allt gekk þetta svona líka glimrandi vel allt þar til að komið var að brú nokkurri við Lækjarstíg en þar er forláta hola nokkur sem að búið er að filla svo upp í og stoppa svo í að hún er orðin að stökkpalli, Inda þessi keyrði bara þarna upp á einsog ekkert væri sjálfsagðara og eðlilegt framhald var svo myndarlegt stökk nokkra metra fram og út á brúnna. Ekki var Johnson alveg við þessu búin enda að mæna á gullfallegan skjóttan fola sem að var þarna í girðingu við hliðinna á veginum, nú það var ekki að sökum að spyrja að Johnson flaug upp af hjólrassinum og þar sem að Haraldur þessi er nauðasköllóttur að aftan bara einsog halaklipptur dópermannhvutti þá stefndi allt í að Johnson yrði eftir þarna þar sem að Haraldur þessi og ökukonan svifu á fullri ferð áfram, verð á ráðum hefur bara ekkert lækkað svo að Johnson sá sæng sína útbreidda þarna og greip því dauða haldi í það sem að var hendi næst,  og kippti sér snarlega aftur upp á hjólið!! og þakkaði og blessaði þeim sæla fyrir brjósin hennar Indu

nú þegar í Þykkvan var komið var snarlega skellt upp veisluborði og mikið spjallað og plangert, klúbbar stofnaðir, viðurnefni fundin, hugmyndir að búiningum og sprelli á Landamóti settar fram. og tala nú ekki um hlátur og gysið.

Nú svo var snarlega lagt á þann svarta sem að búið var að mýla við hleðslutæki fyrr um daginn ekki hikað eina mínótu heldur bara stokkið á bak, slegið í og kvikindið lagt fyrir allan peninginn og góðan yfirdrátt upp Þykkvaafleggjaran!!

Svo var bara riðin yfirferð alla leið í bæinn, aðeins stoppað til að teipa Johnsonin saman, það var svo gaman að það var farið á límingunum!!

og er nú Haraldur þessi kominn í bútkamp hjá Baldvinni nokkrum og æfir hann nú stíft fyrir sumarið! og það er mikið hlakkað til.

Kvöldið var svo endað á meistaragrillveislu ala Anna Birna og Egill!

takk takk

og þakka hljóðið.

já og þá verður bara lítið um fréttir hér,  en úr því verður bætt fljótlega.

Það helsta í fréttum af sveitavörgum er að leiðir Johnsons og Ingibjargar hafa skilið, já það var með trega og tárum sem að ákveðið var að láta verða af því að setja þessa elsku í hendurnar á öðrum aðillum. En hún var búin að þjóna vel og diggilega, bæði Johnson og pyngju viðgerðarmanna.

Ekki gat Johnson samt bíllaus verið og með diggri aðstoð frá The Great White þá var fjárfest í forláta skínandi eldrauðri pallbifreið sem hlotið hefur viðurnefnið Fingurbjörg! þar sem að hún er talsvert minni og lágfættari en dramadrottningin hún Ingibjörg.

Fingurbjörg er í alla staði nettari og fíngerðari en Ingibjörg en þó verður að viðurkennast að þegar komin er hestakerra með 4-5 hestum þá er Ingibjargar saknað.

En Ingibjörg er í góðum höndum og fullu fjöri á Akureyri og heldur þar uppteknum hætti við drátt á hestakerrum, brölti í snjó (sem að vísu hefur ekki sést á íslandi síðan að Johnson keypti hana á sínum tíma) og drullu en vonandi fyrir geðheilsu og pyngju nýs eiganda hefur hún lagt af ósiði sína og dramaköst.

Þar sem að nú eru allir gobbalingar með hor í nös og trefill um hálsinn þá er búið að draga fram hann Harald nokkurn Davíðsson og er hann nú kominn í viðgerðar og aðdittsferli og stefnt á fara að þeysa á honum um allar koppagrundir kát einsog hestur í afmæli.

Alla vega var mikið óskup nógu gaman að sækja kvikindið á laugardaginn síðasta í fylgd valkyrjanna Indu og Möggu, djös gleði stelpur.

Þakka hjóðið

Ein húkkan á líknardeildinni spurði mig hvort ég væri lík henni mömmu minni, ég varð hálf klumsa og sagðist ekki vita það. En veistu ég vona að ég sé það, hún var ótrúlega sterk og góð kona.
Mamma var töffari, þegar hún var ung átti hún Willisjéppa (sko mamma fæddist 1929 sjáðu til), og þá tíðkaðist það nú bara að bændur ættu slík torfærutæki og ég held að hennar jéppi hafi verið í fyrstu sendingu slíkra tækja austur á land. En hún mamma bjó í sveit og vann í bæ og varð að komast til vinnu og koma frænda sínum í skólan. Og þá var bara ekki um annað að ræða en að fá sér bíl sem að komst á milli staða í öllum veðrum. Þannig að úr varð að hún keyrði öll börn sveitarinnar í skólan, hún var skólabíllinn!

Þegar ég var að alast upp kom strax þessi áhugi á öllum dýrum og alltaf var ýmist köttur eða hundur á heimelinu og hestar upp í hesthúsi. Og þó að mamma mín hafi ekki alist upp við það að hundar og kéttir væru hafðir inn í húsum þá lét hún þetta eftir okkur pabba og hafði gaman af þeim líka og þessi dýr leituðu til hennar þegar á reyndi rétt einsog við pabbi. Td þegar kisa var orðin leið á að vera klædd í kjóla og keyrð í barnavagni þá lét hún sig hverfa og mátti þá oftast finna hana kúrandi hjá mömmu og þegar hundinum leist ekki á blikuna á gamlárskvöld þá leitaði hún til mömmu. Og þegar við áttum heima í Bláskógum, var þar risagarður svo að oft bar vel í veiði hjá kisu og kom hún stundum færandi loppu með fugl og þá var það mamma sem að kom fuglinum til bjargar, við pabbi bara með titrandi neðri vör yfir aumingja bíbí, og mamma hlúði að fuglinum einsog hægt var og kisu til mikillar furðu honum sleppt aftur eða hann settur í smjörvadall og grafinn út í garði, það var bara einsog konan kynni ekki að meta gjafirnar hennar kisu.
Í þessum garði var sjáið þið forláta blómabeð sem að varð smásaman að bíbígrafreit, já hún Birna gamla var afkasta veiðiköttur.

Og það var mamma sem að gaf mér fyrsta hestinn og fór með mig á hestbak, og fór með mér á fyrsta reiðnámskeiðið og það var mamma sem að fór með mig á skíði í fyrsta sinn og það var mamma sem að fór með mér að skoða og kaupa fyrsta mótorhjólið.
Og hún hafði alltaf soldið gaman að koma upp í hesthús með mér og kíkja á klárana eða þvælast með mér með hestakerru út um allt að keyra þá fram og til baka.
Það voru oft skemmtilegir bíltúrar hjá okkur mæðgum. Og ekki átti hún í vandræðum með að snara sér inn í hana Ingibjörgu mína þó að hún sé nú kannski soldið stærri en willisinn í gamladaga sko.

Mamma gat allt, hún saumaði, eldaði, huggaði og gerði við hún átti alltaf lím eða nál og tvinna nú eða hamar ef að því var að skipta til að laga það sem skemmdist í hita leiksins. Og alltaf átti hún ráð undir rifi hverju.

Ég man eftir mömmu á fullu að hjálpa afa í heyskap, á fullu á traktor eða að stafla böggum eða að raka nú eða með orf og ljá á loft, og líka i eldhúsinu að hjálpa ömmu með mat og kaffi, Og ég man eftir að hafa farið með henni að gera við girðingarnar sem að hestarnir okkar voru í, og á netin sem að afi var með í Urriðavatni, hún gat allt og það voru alveg ótrúlegustu hlutir sem að mamma vissi og kunni.
Og þessi líka risagarður kringum húsið sem að við bjuggum lengst af í á Egillstöðum, þar var mín á fullu í að reita arfa, klippa runna, tína rifsber, sem að hún svo auvitað bjó til gómsætt hlaup úr, setja niður og taka upp kartöflur.
Og hún var alltaf boðin og búin að hjálpa sínum nánustu, bara síðast fyrir ári síðan stóð hún einsog klettur við hliðina á Boggu systur sinni þegar sonur hennar dó skyndilega, og í kjölfarið flutti Bogga í nýja íbúð og þá tók mín sig til og pakkaði Boggu og öllu hennar hafurtaski niður og flutti hana bara. Þar var hún einsog unglamb á þönum með kassa og límband og merkipenna að passa að allt lenti á réttum stað!

Mamma var næm á fólk og líðan þess og ekki man ég til þess að hafa getað leynt hana nokkrum sköpuðum hlut, hvorki sem barn, unglingur né fullorðin. Enda svosem ekki ástæða til, það var hægt að seigja mömmu allt. Ég held að hún hafi sé meira en við hin.

Einhverju sinni höfðum ég og vinkona mín sennilega um sjö ára gamlar komist yfir sígarettu og eldspítustokk og með einbeittum brotavilja komið okkur fyrir undir húsvegg þar sem reynt var að kveikja í, eitthvað gekk það ekki sem skildi sennilegs sökum reynsluleysis í þessum efnum en þar sem að við erum að baksa við að láta loga á eldspýtunni heyrist kunnugleg rödd spurja hvort að við þurfum aðstoð. þá er mamma búin að vera að fylgjast með okkur í glugganum, það var ekki skammast með látum og hrópum heldur bara gert góðlátlegt soldið háðskt grín að okkur og það var ekki að sökum að spurja að þetta var bara ekki reynt aftur alveg í bráð, mamma var greinilega allstaðar og sá allt!!
Svo var hún svo úrræðagóð líka, þannig var að ég hafði voða gaman af að láta lesa fyrir mig sem barn og ómældur tími sem að fór í það hjá mömmu að lesa sömu söguna aftur og aftur (sagan af Heiðu í Ölpunum var í uppáhaldi sko), eitthvað hefur mamma verið orðin þreytt á að lesa sömu söguna aftur og aftur svo að hún tók forláta fína útvarpstæki sem að pabbi var núbúinn að eignast, fiktaði aðeins og fann út hvernig hún gat tekið sjálfa sig upp á segulband að lesa söguna af henni Heiðu!! Svo var bara hægt að læða tækinu inn til grislingssins og ýta á play og volla, Heiða ómaði í tækinu og hún gat farið að sinna öðrum brínum mömmuverkefnum!! Mamma frumkvöðull!!

Ég man eftir að hafa ferðast mikið innanlands með mömmu og pabba sem barn, þá var bara tjaldinu, matarkassa, svefnpokum og þessu helsta snarað út í bíl og af stað. Fundinn einhver afvikinn fallegur staður, jafnvel hjá litlum læk og taldið drifið upp og látið fara vel um sig og slakað á. Og það var ekkert stress í þessum útilegum, bara farið eftir vindi og veðrum.
Mamma alltaf með nóg að borða og allt sem að til þurfti.
Og stundum fórum við líka bara svona dagrúnt og nutum þess bara að vera úti í náttúrunni og “áttum” okkur uppáhaldsstaði til að fara á sem að allir áttu það sammerkt að vera fallegir og kyrrir og útaf fyrir sig.
Þetta stundaði mamma líka áður en að hún kynntist pabba, skrapp bara á Willis í lengri og styttri ferðir þangað sem að hana langaði og veðrið var gott. Bauð vinum og vandamönnum með og lét ekkert stoppa sig, hvort sem það voru óbrúaðar ár eða almenningsálit!! Töffari hún mamma ha?

Mamma var frábær kokkur, enda ef afkvæmið með eindæmum matvant því að það er svo góðu vant!! og lúnkin við að baka, það voru svakaleg vonbrigði man ég þegar ég smakkaði í fyrsta sinn pönnukökur sem að ekki voru bakaðar af mömmu, þær voru alveg agalega vondar og enn í dag finnst mér lítið varið í pönnsur nema bakaðar af mömmu!!
En að fá uppskrift hjá henni, humm hálfvonlaust en jú þær voru skrifaðar niður en hún leit bara aldrei á þær, var bara með þetta í kollinum.

Takk mamma mín!

Hana þá sagði hænan…..

Mikið vatn hefur nú runnið til sjávar síðan síðast og hreinlega sér ekki fyrir endanum á þessu sífelda vatnsrennsli og vísindamönnum virðist vera alveg sama……

En já hér í dal Hjalta er mikið þjálfað en eitthvað minna riðið út upp á gamla mátan og verður að viðurkennast að dálítill söknuður er að gera vart við sig út af því en fundin verður bót við því um páska er reiknað með.

Nú síðasta Föstudag (í gær) var haldin hér grímugæðingafimi, og Johnson finnst nú ekkert leiðinlegt að finna sér grímubúning og búa til smá atriði ha!! þessi dulda athygglissýki sem að þjáir gripinn….

Það var fundið lag, Sniglabandið með 750 cc!! usss “Fjöllin þau falla í hauga…..og í magan mætti nú lauma tekíla vinur minn……” susssssummsusss, búið að fá forláta krómsalatskál og andlitsklút með tilheyrandi mynd lánað hjá stóra-bró. og útbúin agaleg tekílaflaska með ormi og tilheyrandi til að fá afhenta úr áhorfendastúkunni!!  humm er Johnson á rangri hillu í lífinu? ætti að vera að eyða basli í leiklistaskóla?????? nú svo er bara dressað sig upp í forláta algerlega vind og vatnshelda gamla kögurleðurjakkan, leðurskálmar, krómsalatskálin sett á höfuðið, hauskúpuandlitssklútur settur fyrir vitin (andskotans neftópakslykt sem að þar var, spurning hvort að Johnson fari að taka í nefið í framhaldinu????) gaddaogkeðujubelti sett um hálsinn á Mjölni, krómþræðir settir í tag og fax össs hvað helvítis fjöllin skyldu falla í hauga!! og til að tryggja að allt gengi upp var diskunum með forlátuörlagatónlistinni komið til þeirra sem ábyrgð á tónlistinni báru og viðkomandi margspurður hvort að diskurinn væri ekki örugglega klár “jú jú allt tilbúið..” nú og svo mæta Johnson og Mjölnir í fullum skrúða og nei bara backstreetboys í græjunum!!!!!!!!!! engin fjöll að falla í hauga né fingur að kreppast um stýri….já þarna mátti sko  tekíla lauma í maga skal ég láta ykkur vita!!! pa atriðið fór bara þarna út um gluggan og Johnson ekki í stuði til að sjá húmorinn í lagavalinu svo að tekílaflaskan var fljótlega hrifsuð úr höndum aðstoðarleikarans og draslið botnað út……

Já blessaðu drengurinn sem að ábyrgð bar á tónlistinni hefur bara ekki hugmynd um hvað hann var að kalla yfir sig þarna, þetta verður bara seint fyrirgefið og betra að hann hafi jafngóða afsökun og “Eyfi bróðir” hafði forðum daga……

já Johnson er nú varla hlátur í huga núna en líta verður til bjartra hliða og veglegur bikar náðist í hús fyrir frumlegasta búninginn….

þakka komuna og hljóðið…

Já það má hún eiga þessi elska að hún fer nú ekki langt með hverjum sem er.  Og það þekkja nú þeir verkstæðis og skoðunarmenn sem að hafa fært hana til, bakað henni út af verkstæðinu því að aumingjans eigandin sem að er kvennkyns getur það nú örugglega ekki skammlaust.  Og reka sig svo á að drepa á henni trekk í trekk hvort sem þeir ætla aftur á bak eða áfram.

Nú í gær bað samnemandi Johnsons um að fá gripinn lánaðan til að reka hestinn sinn hring á hlaupavelli hrossa hér á Hólum, en hlaupavöllur þessi er á kafi í snjó og ekki á færi allra ökutækja að riðjast þar um.

Nú af alkunnu örlæti sínu segir Johnson bara jújú og réttir dömunni lyklana og lætur smá útskýringar um sérvisku Ingibjargar fylgja með.  Nú ekki líður á löngu þar til að stúlkan kemur og getur ekki bakað,  Johnson skíst út og bakar gömlu sinni og beinir henni í þá átt sem á að fara og stúlkan tekur við.  Og aftur líðru ekki á löngu þar til stúlkuhróið kemur aftur og nú kemst hún ekki áfram því að sú gamla drepur alltaf á sér og neitar að fara í gang en ríkur í gang fyrir Johnson, og aftur reynir stúlkan en nú haggast sú gamla ekki og harðneitar að hreyfa sig sama hvað stúlkan gefur í og þegar gamla fór að spóla sig niður í gegnum snjóinn í kyrrstöðu bað Johnson stúlkuna að bíða aðeins og Johnson skildi bara keyra. Og viti menn þá malaði sú gamla einsog gamal og hás en mjög ánægður köttur sem að er nýbúinn að fá rjómaslettu!  En svona til að leggja áherslu á það hvað hún var ekki sátt við að vera lánuð bara sísvona fannst henni ástæða til að festa flautuna inni og baula viðstöðulaust hálfan hring eða svo.

Já það verður að segjast Ingibjörgu til hróss að það myndi ekki ganga svo létt að stela henni, menn kæmust ekki langt.

Ekki ætlar Johnson að upplýsa það hér hver trikkin eru til að koma þeirri gömlu skammlaust áfram en þau eru sko nokkur.

Þakka hljóðið.

Já nú skildi það gert, langt helgarfrí úr skóla og nægur tími til að framkvæma það sem framkvæmt skildi á Suðurlandi sem var að handsama Bóbó nokkurn Blesaling!!

Þannig var nú jú mál með vexti og vaxtavexti að Bóbó þessi týndist um áramótin. Hann og ræktunarfrumburðurinn (Lögg frá Kópavogi) voru í góðu yfirlæti í Bænum Þykkva þegar Bóbó þessi hverfur úr girðingunni við hinar dularfullustu aðstæður, öll hlið lokuð og girðinin uppi allan hringinn. Upp kom saga um að dularfullir menn hefðu komið í skjóli nætur með kerru og tekið kappan en þar sem að hann er sennilega styggasti hestur á íslandi þá þótti það ólíkleg skýring á Blesahvarfinu mikla, svona eftir að eigandinn var búinn að taka nett móðursýkiskast yfir því að búið væri að stela aumingja litla Blesasling og sennilega selja hann úr landi!!

Nú í skemmstu máli sagt þá núna í lok Febrúar þá komu glöggir bændur í Bænum Þykkva auga á hest út í mýri sem að átti ekkert að vera þar og jú þar var Bóbó Blesalingur kominn!! ALLLLLLLEINNNNNN  og mömmulaus út í mýri. það var að sjálfsögðu rokið af stað upp til handa og fóta núna þegar langt helgarfrí kom í skóla að sækja aumingja ræfilis vesalings Blesaling. Þetta small allt á Laugardagskvöld losnaði Ingibjörg úr öndunarvélinni og af gjörgæslunni í Hafnarfirði þar sem að hún var búin að vera í 3 vikna aðgerð á framdrifi. Svo að nú var hún til í allt og hægt að hengja aftan í hana kerru og bruna í Bæjinn Þykkva til að ná í skötuhjúin Blesaling og ræktunarfrumburðinn. Og eftir að hafa platað saklausa vinkonu, hana Elfu Björk  með var tætt og tryllt austur fyrir fjall á Blesaveiðar!!

Byrjuðum á að sækja ræktunnarfrumburðinn, kíktum á nýgotna Nýfundnalandshunda (ætli þeir hafi þá ekki verið nýfundnir??) og fjórhyrntar rollur, týndum 10.000 krónum og brunuðum af stað út í mýri að finna Blesalinginn.

Vegurinn út í mýri reyndist ekki beint kerruvænn svo að Johnson og aðstoðarmaðurinn hugdjarfi ruku út úr Ingibjörgu að athuga aðstæður, eitthvað var Ingibjörg að taka það nærri sér og tók því sem svo að henni væri vantreyst að komast þennan veg svo að hún ákvað að taka nett dramakast og herpa saman allar hurðir og glugga og þegar knoll og tott snéru til baka að henni var bara allt læst!!!! lykarnir í, símarnir á mælaborðinu og mín bara malandi einsog norskur skógarköttur nýbúinn með nokkra lítra af rjóma!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! þarna var nú verðið á ráðum orðið nokkuð hátt, en þegar neyðin er orðin…… birtist ekki prins á gylltum Nissan!!! þar var kominn faðir bóndans í Brekku sem að fann Blesalinginn og hafði verið sendur af stað af syninum sem að gat ekki komið sjálfur.  nú með hörku og alkunni úrræðasemi (ofbeldi) náði Johnson að sansa Ingibjörgu sína en hún var samt bara skilin eftir þarna með kerruna en ræktunnarfrumbruðurinn tekin aftan af kerrunni og látinn skokka með gyllta Nissan. og við af stað út í mýri og keyrum og keyrum og keyrum og keyrum!! og allt í einu fer ræktunarfrumbruðurinn að kalla og kalla og það er kallað á móti og á móti okkur kemur einmana rauðblesóttur sem að er mikið niðri fyrir!! það er nú samt skemmst frá að segja að þrátt fyrir alkunna þrjósku og fælni við að gefast upp þá var Johnson ekki að ná þessum styggasta hesti íslands sem að virðist bara vera hinn glaðasti þarna út í mýri og alveg sama þó að hann sé þar ALLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLLEINNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNNN svo að það hefði átt að vera búið að vorkenna honum meira ha???

Nú rennandi blautar, dauðþreyttar og með titrandi neðri vör héldu Johnson og co í Ingibjörgu, skelltum merarræflinum aftur í kerru og bökkuðum Ingibjörgu með kerruna ábyggilega um 2 km eftir niðurgröfnum minna en einbreiðum holóttum moldartroðningi í niðamyrkri þar til að komum að smá útskoti þar sem að hægt var með nýfundinni lægni Johnsons að snúa við!! takk Magnús!! já þessi lægni Johnsons í að bakka og snú við á flugmóðurskipi með kerru er öll í boði Magnúsar bónda í Holtsmúla!!

Nú með skottið á milli lappanna og tittrandi neðri vör af kulda kom Johnson við á Borg og hitti þar Jóa nokkurn kenndan við ljós og konu hans. Eftir að hafa þegið þar kaffi og vorkunn (sem ekki veitti af) fann húsbóndinn síman sinn og hringdi á bæji og skipulagði Blesaveiðar í vikunni,  nánar til tekið í dag Miðvikudag! Bíðum spennt frétta af því.  nú ef að þær ganga ekki er stemt með fjölda manns næsta laugardag á Blesaveiðar, með Æðsta valdið í Holtsmúla í broddi fylkingar og Baldvin á kantinum með gömlu framhleypuna!!!  getum örugglega hlaðið hana af svefnlyfjum frá Brýninu.  En mikið sem að þetta er yndælt fólk þarna á Borg, já og allir sem að Johnson hefur þurft að leita til þarna í Bænum Þykkva vegna Blesalings.

Jæja svo var haldið til Höfuðstaðarins, ræktunnarfrumburðurinn settur í pössun hjá Valda en til stóð að fara með hana og Blesaling norður til að leika.

Svo var kerru skilað með þakklæti og svo skilaði Johnson Elfu sinni sem að hélt að hún væri að fara í smá bíltúr austur fyrir fjall en lenti í margra klukkutíma æfintýri heim með miklu þakklæti, takk Elfa mín.

Svo á Mánudag var farið með Ingibjörgu til Hafnarfjarðar í skoðun, og verð að segja að blessaður skoðunnarmaðurinn var sennilega með höfuðið lengst upp í einhverju ónefndu líkamsopi.  Því ekki var hann gáfulegur við að gefa leiðbeiningar um innakstur á Ingibjörgu, það er meira en að segja það að koma henni þarna inn, og svo tuðar hann um að ekkert sé búið að laga síðan síðast og það sem að sé að sé það sama og var að síðast!! hann fékk því smá lestur og upptalningu (allt á rólegu nótunum samt) um hvað hafi verið gert og ef að þeir hafi ekki tekið eftir því síðast þá þurfi þeir að fá sér gleraugu!!

Nú svo bruna Johnson og Ingibjörg með 4 mánaða endurskoðun rígmontnar til Reykjavíkur til að láta gera við hliðarrúðu sem að brotnaði í henni Ingibjörgu. nú þarna er þær rígmontnar á fulle fart með AC/DC í botni á Reykjavíkurvegi nýkomnar yfir ljós á vinstri akgrein á 80 km hraða og allt að gerast VHHHHAMMMMMMMMM  allt í einu er sem ský sé dregið fyrir sólu og ekkert sést út um framrúðu því að húddið fýkur lóðrétt upp í loftið!!!! já krakkar þarna á ögurstund reyndi sko á alkunnar stáltaugarnar sem að Johnson er landsþekkt fyrir! út í kant og reyna að loka (eftir að hafa blásið aðeins í bréfpoka) en það var bara ekki séns svo að það var hringt í hálfgerðum öngum í Indu ráðagóðu, jú Baddinn var í Hafnarfirði og Indan gaf góðfúslegt leyfi til nokkuð frjálsrar notkunnar á honum. og úr varð að Johnson ók Ingibjörgu sinni hringinn í Garðabæ og inn í Hafnarfjörð aftur með húddið beint upp í loft sem miðju fingur alveg án þess að blikkna. verður þó að segjast að þetta vakti undrun og myndi maður halda ótta annara umferðarmeðlima en þeir flöttust jú út á rúðum ökutækja sinna til að virða þetta fyrir sér og margir rifu fram myndavélina og líklegast er feisbúkk vaðandi í myndum af Ingibjörgu og Johnson!! enda myndarlegar með afbrigggggðum. nú eftir að hafa þegið faðm og kaffi hjá Baddanum og Sævari í ÓÓ var hringt í Aðalskoðun og farir ekki sagðar sléttar og voru Johnson og Ingibjörg sendar hið snarasta á réttingarverkstæði þar sem að húdd og lamir voru rifin af, lamir barðar sundur og saman og allt sett á aftur til bráðabirgða, nýjar lamir pantaðar og þarf svo að leggja Ingibjörgu inn seinna til lagfæringa, réttinga og sprautanna. það á bara ekki af þessari elsku að ganga. Nú eftir 2 klukkustunda tafir var aftur haldið í Höfðustaðinn til að láta laga núna 2 rúður í Ingibjörgu.  Þar varð hún að leggjast inn, Johnson hringir í öngum sínum í leigubílaþjónustu Baddans og fær um hæl sendan Egilinn til að komast heim. En og aftur mikið er gott að eiga góða að!! Takk krakkar.

Nú svo á Þriðjudagsmorgun var Ingibjörg tilbúin í slaginn norður og sökum lítt spennandi veðurspár var bara ekki til setunnar boðið ef að ætti að ná norður í reiðtíma! nú upp á miðri Hvaðhúnnúheitirheiði (holtavörðu held ég) fréttist af því að blessuð heiðin sé lokuð og ekkert ferðaveður hinum megin við hana, bílar á undan Ingibjörgu snúa við svo að það er hringt í Stórabró til að fá góð ráð og í samráði við hann ákveðið að láta reyna á nýja framdrifið og kjarkinn og halda áfram í fljúandi hálku og skafrennnningi.  þarna var svo ekið fram á bráðhuggulega björgunarsveitarstráka sem að heimtuðu að fá að fylgja Ingibjörgu niður af heiðinni, sem að var nú auðsótt mál… fliss fliss……. þannig að yfir lokaða heiðina var haldið í fylgd með fullornum. og þegar niður var komið var óveðrið bara yfirstaðið og bara heiður himinn framundan.  Skagafjörðurinn tók svo á móti Johnson með opnum örmum sól í heiði og hangikjötsveislu hjá Thorsen og börnum. Snild og spurning um að fara bara ekkert aftur úr Skagafirði??????????????????????’

En ef að Blesaveiðar ganga ekki í vikunni þá væri vel þegið að allri þeir sem að vettlingi, spotta, hlaupaskóm, fjórhjóli, smalahesti eða deyfibyssu geta valdið taki frá laugardaginn 7 marz og komi með í Bæjinn Þykkva á Blesaveiðar!!

þakka áheyrnina

Johnson Blesalaus….

“Sál hestsins er stór og göfug. Hún þekkir ekki duttlunga. Umfram allt er hún hugrökk og þarfnast ástar. Hins vegar getur eitt hranalegt högg eyðilagt að eilífu göfuga sál.”

Jæja þá er Johnson mætt á Hóla einn túrinn til! Bý í Geitargerði 2ak ef að einhver á leið um og langar í kaffi!

Með mér er hann Mjölnir nokkur fá Miðdal í Hreppi Lýtinga í firði Skaga. Mjölnir þessi var keyptur óséður og ótaminn í bríaríi fyrir sennilega 5 árum síðan. Hann var svo taminn eftir engum sér kúnstum, það var bara lagt á og riðið af stað. Hann er alveg sérstaklega taugasterkur og kjarkaður þessi hestur og mikil öðlingur. Hann þykir með eindæmum skrefstór og er nú bara nokkuð hágengur og flottur svona þegar Æðsta vald var að sýna Johnson hvernig ætti að gera þetta.

Við erum strax farin að æfa okkur fyrir smalapróf , fyrsti tími með þeim tækjum og tólum á föstudaginn og gaman að segja frá því að Mjölnir er alveg sallarólegur yfir þessu öllu saman og mátti Johnson bara leggja á strax í fyrsta tíma og byrja að hoppa yfir tunnur og ríða upp á palla og opna hlið og teygja sig eftir gæru og hvað eina!! og ekkert mál, annað enn í fyrra með henni Spurningu minni sem að var bara ekki alveg að fíla þetta rugl og lét ekki bjóða sér svona vitleysu! enda ákveðin og stolt meri þar á ferð;)

Í múla Holts skildust leiðir Johnsons og lítillar brúnar merar með bláan stallmúl en það er gaman að segja frá því að meri þessi er nú ekki lengur með bláan stallmúl!! búið að taka hann og henda honum og meri orðin reiðfær um allt hesthús og reiðskemmu! fer um á hágengu tölti og brokki! gaman að því!

Spurning um að kaupa ræfilinn……..

Annað í fréttum er að hann Blesi ræfillinn er týndur, hann hefur sennilega fælst á gamlársdag og hoppað út úr girðingunni og þotið út í buskan, og að lagt hafi verið á Ingibjörgu og þvælst um allt þarna í Þykkvabæ sást hvorki tagl né hófur af Blesaling…….:(

Þetta var svona léttur fréttapakki í tilefni af nýju ári!!

Lifið heil og gleðilegt nýtt ár!

Til að lífga uppá gráan
hversdagsleikann og gera dagana meira
spennandi og
innihaldsríkari, er mælst til að þú
gerir eitt/fleiri/öll eftirtalin atriði
reglulega…

1. Í hádeginu: leggðu bílnum og sittu
í honum með sólgleraugu. Miðaðu með
hárþurrku á bílana sem keyra framhjá.
Athugaðu hvort þeir hægi á sér.

2. Kallaðu sjálfa þig upp í innanhúss
kallkerfinu. EKKI reyna að breyta
rödd þinni.

3. Stattu föst á því að netfangið
þitt sé:
Xena-Warrior-Princess@OCDSB.edu.on.ca
eða
Elvis-the-King@OCDSB.edu.on.ca

4. Hvert skipti sem einhver biður þig
að gera eitthvað fyrir sig, spyrðu,má
bjóða þér franskar með þessu?”

5. Stilltu ruslafötunni upp á
skrifborðið með miða á sem
segir,,Inbox”

6. Þróaðu með þér óeðlilega hræðslu
við prjónadót

7. Fylltu kaffivélina með koffínfríu
kaffi í þrjár vikur. Þegar allir eru
búnir að losna við koffínfíknina,
fyllirðu á með espresso.

8. Á allar kvittanir skrifar þú;
Fyrir kynlífsþjónustu.

9. Ljúktu öllum setningum þínum með;
Samkvæmt spádómum.

10. Ekki nota punkta.

11. Hoppaðu í stað þess að ganga.

12. Spurðu fólk hvers kyns það sé.
Hlæðu brjálæðislega þegar það hefur
svarað.

13. Taktu sérstaklega fram í
bílalúgusjoppunni að pöntun þín
sé,,taka með”.

14. Syngdu með í óperunni.

15. Farðu á ljóðakvöld og spurðu
afhverju ljóðin vanti allan ryþma.

16. Hengdu flugnanet í kringum
skrifborð þitt. Spilaðu
frumskógarhljóð af diski alla daga.

17. Tilkynntu vinum þínum fimm dögum
fyrir partýið að þú komir ekki því þú
sért ekki alveg upplögð.

18. Biddu vinnufélaga þína að ávarpa
þig með Gladiator-nafni þínu,Rock
Hard.

19. Þegar peningarnir koma út úr
hraðbankanum hrópar þú ,,Ég vann! Ég
vann!!! Þriðja skiptið í þessari
viku!!!!”

Og að lokum, síðasta ráðið til að
halda uppi mátulegri geðveiki í
hversdagsleikanum:

20. Sendu þetta bréf áfram til allra
í netfangaskrá þinni, líka þeim sem
hafa sent þér þetta og einkum þó þeim
sem hafa sérstaklega frábeðið sér ÖLL
svona bréf.

‘·.¸¸.·´¯’·.¸¸·´¯’·.¸¸.·´¯’·.¸
>
.¸¸·´¯’·.¸¸.·´¯’·.¸ >
Syntu í friði…